శ్రీ శివ మహిమ్న స్తోత్రం

సనాతన ధర్మంలో పరమశివుని అపరిమితమైన మహిమను, అనంత తత్త్వాన్ని వర్ణించే అత్యంత ప్రామాణికమైన, ప్రసిద్ధమైన స్తోత్రం "శ్రీ శివ మహిమ్న స్తోత్రం". ఈ దివ్య స్తోత్రాన్ని గంధర్వ రాజైన పుష్పదంత గంధర్వుడు విరచించారు.

పురాణ కథనం ప్రకారం, పుష్పదంత గంధర్వుడు ప్రతిరోజూ కాశీ రాజైన చిత్రరథుని పూజా వనంలోని పవిత్రమైన దివ్య పుష్పాలను అదృశ్యరూపంలో కోసుకుని వెళ్లి శివునికి పూజించేవాడు. రాజు ఆ దొంగతనాన్ని కనిపెట్టలేక, వనంలో శివ నిర్మాల్యాన్ని (శివునికి అర్పించిన నిర్మాల్య పూలను) పరిచాడు. అజ్ఞానంగా శివ నిర్మాల్యాన్ని అడుగుపెట్టిన పుష్పదంత గంధర్వునికి గంధర్వ సిద్ధులు (అదృశ్య శక్తులు) నశించిపోయాయి.

తన తప్పును తెలుసుకున్న పుష్పదంత గంధర్వుడు, పరమశివుని ప్రసన్నం చేసుకోవడానికి అతి గంభీరమైన వేదాంత శైలిలో 43 దివ్య శ్లోకాలతో "శివ మహిమ్న స్తోత్రము"ను గానం చేశాడు. గంధర్వుని అద్భుతమైన స్తుతికి ప్రసన్నుడైన పరమేశ్వరుడు అతనికి తిరిగి గంధర్వ శక్తులను, సంపూర్ణ పాప విముక్తిని అనుగ్రహించాడు.

ఈ స్తోత్రంలో 43 శ్లోకాలు ఉన్నాయి. ఇందులో శివుని నిరాకార, సాకార తత్త్వాలు, త్రిమూర్తి కారకత్వాలు, క్షీరసాగర మథనం, త్రిపుర సంహారము మరియు రావణాసురుని గర్వభంగ ఘట్టాలు మనోహరంగా వర్ణించబడ్డాయి.

ఓం నమః శివాయ!
అసితగిరిసమం స్యాత్ కజ్జలం సింధుపాత్రే సురతరువరశాఖా లేఖనీ పత్రముర్వీ ।
లిఖతి యది గృహిత్వా శారదా సర్వకాలం తదపి తవ గుణానామీశ పారం న యాతి ॥

ఓ విశ్వేశ్వరా! శ్రీకాంత సేవితా! పరమేశ్వరా!
మాలోని అజ్ఞానాన్ని తొలగించి, నీ అనంత మహిమను ధ్యానించే జ్ఞానాన్ని, నిశ్చల భక్తిని ప్రసాదించుము.

ఓం నమో నీలకంఠాయ!
ఓం శాంతిః శాంతిః శాంతిః ॥

---

• 1–5 శ్లోకాలు: బ్రహ్మాది దేవతల వాక్కులకూ అందని శివ మహిమను, తన పరిమిత బుద్ధితో స్తుతించడానికి గంధర్వుడు అనుమతి కోరుట.
• 6–15 శ్లోకాలు: సృష్టి, స్థితి, లయ కారణమైన త్రిమూర్తి స్వరూపము మరియు సంసార రక్షక తత్త్వ వర్ణన.
• 16–25 శ్లోకాలు: త్రిపుర సంహారము, రావణ గర్వభంగము, కామదహనము మరియు గంగాధరణ లీలల శ్రావ్య వర్ణన.
• 26–35 శ్లోకాలు: ఓంకార తత్త్వము, అఘోర మంత్ర ప్రాశస్త్యము మరియు శారదా లేఖనీ శ్లోక వైభవము.
• 36–43 శ్లోకాలు (ఫలశృతి): ఈ స్తోత్ర పారాయణ వల్ల లభించే సకల పాప నాశనము మరియు శివ సాయుజ్య ప్రాప్తి.

ఆధ్యాత్మిక విశేషాలు

శ్రీ శివ మహిమ్న స్తోత్రం శైవ సిద్ధాంతానికి మరియు అద్వైత వేదాంతానికి రక్షా కవచము:

1. సరస్వతీ దేవి లేఖనీ ఉపమానం: 32వ శ్లోకంలో సముద్రం ఇంకు పాత్రగా, పర్వతం సిరాగా సరస్వతి రాసినా శివుని మహిమ అంతం కాదని చెప్పడం ప్రపంచ సాహిత్యానికే మకుటం.
2. : 3వ శ్లోకం బ్రహ్మ, విష్ణు, రుద్ర రూపాలు ఒక్కటే పరబ్రహ్మానికి విభిన్న కారకత్వాలని స్పష్టం చేస్తుంది.

శ్రీ శివ మహిమ్న స్తోత్రాన్ని నిత్యం భక్తిశ్రద్ధలతో పారాయణం చేయడం వల్ల కలిగే శుభ ఫలితాలు ఫలశృతి నందు ఈ విధంగా వివరింపబడ్డాయి:

• సకల పాప విముక్తి: "సర్వపాపైః ప్రముచ్యతే" — బ్రహ్మహత్యాది పంచమహా పాతకాలు మరియు తెలిసీ తెలియక చేసిన సమస్త పాపాలు నశిస్తాయి.
• శ్రీహరి-శివ కటాక్షము: శివ మహిమ్న పారాయణ వల్ల శివునితో పాటు శ్రీమన్నారాయణుని దివ్య అనుగ్రహం కూడా లభిస్తుంది.
• విద్యా & కవితా సిద్ధి: సాధకునికి అద్భుతమైన వాగ్మిత్వము, వేదాంత విజ్ఞానము మరియు సాహితీ ప్రావీణ్యం లభిస్తాయి.
• అపమృత్యు భయ నాశనము: నిత్య పారాయణ వల్ల అకాల మృత్యు భయాలు, అనారోగ్యాలు తొలగి ఆయుస్సు వృద్ధి చెందుతుంది.
• శివలోక ప్రాప్తి: ఈ స్తోత్రం పఠించే భక్తుడు ఇహంలో అష్టైశ్వర్యాలు పొంది అంత్యమున శివ సాయుజ్యాన్ని పొందుతాడు.

శ్రీపుష్పదన్తముఖపఙ్కజనిర్గతేన
స్తోత్రేణ కిల్బిషహరేణ హరప్రియేణ ।
కణ్ఠస్థితేన పఠితేన సమాహితాత్మా
సుప్రీణితో భవతి భూతపతిర్మహేశః ॥ 42 ॥

ఇత్యేషా వాఙ్మయీ పూజా శ్రీమచ్ఛఙ్కరపాదయః ।
అర్పితా తేన దేవేశః ప్రసీదతు సదా శివః ॥ 43 ॥

ఇతి శ్రీపుష్పదన్తవిరచితం శ్రీ శివ మహిమ్న స్తోత్రం సంపూర్ణమ్ ॥

ఫలశృతి భావము